Boss-sa-tun's profileสถานีต่อไป ขึ้นเนิน // n...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 28 ช่วงดวงการเงินตกถึงเกือบขีดสุด1. มือถือ เจ๊ง (อันนี้เจ๊งนานแล้ว ไม่มีอะไร)
2. กล้องเจ๊ง ไม่สามารถโฟกัสได้ (พึ่งรู้ตัว เมื่อสายไป) แล้วต้องซ่อมกล้องก่อนไปยี่ปุ่นแน่ๆ ไม่งั้นอาจจะไม่ได้ถ่ายอะไร
3. PSP น้องติวกุเจ๊ง อันนี้พีคมาก เนื่องจากไม่ไช่ของตัวเองด้วย
หวังว่ามันคงไม่ได้เข้ามาอ่านบลอคนี่ แล้วต้องซ่อมไห้เรียบร้อยก่อนมันเอนเสดเดือนกุมภา
และ หายนะ ไนเวลาไกล้ๆนี่คือ
1. คงเสียตังไนวันวาเลนไทน์น่าดู (คาดว่าคงประมาน 1000 บาท)
2. กุกะลังจะไปเชียงไหม่ ต้นมีนานี้ (คาดว่าคงประมาน 2000-3000 บาท)
3. กุกะลังจะไปยี่ปุ่นปลายมีนานี้ (ควรจะเก็บได้ประมาน 5000-10000 บาท)
4. เงินเก็บ = 0 เพราะไปผับทุกสัปดาเลยทีเดียว
แต่มีสิ่งที่ทำไห้โล่งไจได้สิ่งนึง
ตอนนี้มีน้องติว ซึ่ง มี2คน ได้คนละ200 ต่อสัปดา
ค่าขนม 500 บาทต่อสัปดา
หรือ cash flow ตอนนี้ 900 บาทต่อสัปดา
ค่าไช้จ่ายชีวิตประจำวันและกินเหล้า จะประมาน600 บาท
เหลือเก็บแบบอย่างเก่งแล้ว 300 บาท
ซึ่งงานแรกคือ วาเลนไทน์ เหลือเวลา 2สัปดา
แล้วต่อด้วย ซ่อม PSP แล้วต่อด้วยไปเชียงไหม่
แล้วต้องซ่อมกล้องไห้เรียบร้อย โดยที่เงินเก็บยังเหลือ 5000+
......
.........
.............
.........................
จะเป็นไปได้ไงว่ะ!!! January 09 ยารินดาความสุข..ที่เธอให้มา เกินกว่า..คำอธิบาย
ฉัน..ไม่ต้องการใครอีก ต่อจากนี้ เพียงเธอคอยโทรหาฉัน บอกว่าเธอนั้นยังคงอยากฟังฉันอยู่ แค่เธอส่งรอยยิ้มมา อย่างทุกวันที่เคยทำ ....แค่นั้น สิ่งที่วอนขอไม่ได้มากมาย ..........ถ้าเธอจะไป เธอบอก..ว่าไม่แน่ใจ บางสิ่ง..อาจไม่เหมือนเดิม ฉัน..ขอแค่เพียงบางอย่าง ก่อนจะลา เพียงเธอกุมมือฉันไว้ บอกว่าเธอนั้นยังคงอยากเคียงข้างกัน แค่เธอส่งดอกไม้มา อย่างทุกวันที่เคยทำ ....แค่นั้น สิ่งที่วอนขอไม่ได้มากมาย ..........ถ้าเธอจะไป เพียงเธอโอบกอดฉันไว้ บอกว่าเธอนั้นยังคงอยากเคียงข้างกัน แค่เธอบอกคิดถึงกัน อย่างทุกวันที่เคยเป็น ....แค่นั้น เพียงเราคงความรักไว้แบบที่เรานั้นเคยมี ต่อไปด้วยกัน ฉันจะอยู่เป็นของเธอ หากว่าเธอนั้นยังเป็นของฉัน สิ่งที่วอนขอไม่ได้มากมาย ..........แค่เธออย่าไป January 05 cruel moon - portrait ทุกคืนที่อยู่คนเดียว ภายใต้แสงดาว มองฟ้าที่มันพร่างพราว น้ำตาจะไหล ทุกทีที่ลมพัด ยังคิดถึงภาพเธอที่เดินจากไป ยังเจ็บช้ำ ยังร้องไห้อยู่ภายใต้แสงจันทร์ ก็ไม่รู้ต้องทนเจ็บจนถึงเมื่อไร ที่จะลืมเธอได้อย่างนั้น เมื่อสายลมและแสงจันทร์ ยังคงบังคับให้ฉันกลับไป กลับไปรักเธอ เกลียดสายลม เกลียดท้องฟ้า ที่คอยจะมาแกล้งฉัน เกลียดแสงดาว เกลียดแสงจันทร์ ที่สั่งให้ฉันไม่ลืมภาพเธอ เกลียดตัวเอง เกลียดหัวใจ ที่มันยังรักเพียงเธอเสมอ ทุกค่ำคืน ฉันยังละเมอ เจ็บที่ใจมันยังคิดถึงเธอ ทุกๆ คืน ตัวฉันไม่อาจจะรู้ เหตุใดทุกคืน ใจฉันไม่อาจจะฝืน ลืมเธอซะที แต่แสงจันทร์อาจจะเห็น ความเป็นจริงที่ฉันยังคงหลีกหนี ไม่ยอมรับว่าทั้งใจที่มีมันยังเป็นของเธอ เกลียดสายลม เกลียดท้องฟ้า ที่คอยจะมาแกล้งฉัน เกลียดแสงดาว เกลียดแสงจันทร์ ที่สั่งให้ฉันไม่ลืมภาพเธอ เกลียดตัวเอง เกลียดหัวใจ ที่มันยังรักเพียงเธอเสมอ ทุกค่ำคืน ฉันยังละเมอ เจ็บที่ใจมันยังคิดถึงเธอ ทุกๆ คืน January 01 2008 passing byไนคืนที่ ที่ กะลังจะข้ามปี
ผมนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้นุ่มๆตัวนึง
เสียงแอร์ดังหึ่งๆบอกถึงการทำงานของมัน
ไร้ซึ่งเสียงเซ็งแซ่ของผู้คน
มีเพียงแสงของทีวีที่ส่องสีสว่างทาบหน้าผม
ไนมือซ้ายถือรีโมต ที่ไม่รู้จะดุช่องอะไร
ไนมือขวาถือมือถือที่ไม่สันยาน
ด้านหลังของผม มีบุพการี ที่นำผมมายังที่แห้งแล้งแห่งนี้
และนอนหลับอยู่โดยไม่สนไจไยดี กับการไม่มีอะไรทำของบุคคลอื่น
เซ็ง ไครส่งmsg ปีไหม่มาก็ไม่ได้
เค้าดาวอยู่หน้าทีวี เหงา เปล่าเปลี่ยว ลำพัง
สัด เซ็งเว้ย |
|
|
